KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2025/2717 E., 2025/10084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/377 E. 2025/23 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Zamanaşımı nedeniyle düşme
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olay tutanağı ve savunmaya göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi ve 67/4. maddesi gereği suçun işlendiği 20.02.2010 tarihi itibarıyla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten denetim süresinde işlenen suç tarihine kadar duran süre de gözönüne alınarak, öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.
Açıklanan nedenle, katılan vekili ile sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67/4. maddesi gereği hüküm tarihinde olağanüstü zamanaşımının süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/2717, K. 2025/10084, 11 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama