Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2820 K.2025/8676

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1010 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.110,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Mahkemenin 26.09.2022 tarihli ve 2022/542 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 63/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 3 ayrı hapis cezasından çevrili 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştikleri anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. Uyarınca, 05.05.2025 tarihli ve 94660652-105-07-16217-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2025 tarihli ve KYB - 2025/57234 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2025 tarihli ve KYB - 2025/57234 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosyalar kapsamına göre, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1010 esas sayılı dosyasında sanık hakkında, 06/12/2022 tarihli iddianameyle 25/12/2020-02/01/2021 tarihleri arasında yoklama kaçağı kalmak suçundan dolayı kamu davası açıldığı, anılan Mahkemenin 2022/542 esas sayılı dosyasında ise sanık hakkında 09/05/2022 tarihli iddianameyle 03/01/2021-11/02/2021, 12/02/2021-09/05/2021 ve 10/05/2021-31/05/2021 tarihleri arasında yoklama kaçağı kalmak suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve 09/05/2022 tarihli düzenlenen ilk iddianameden önce olduğu dikkate alınarak,

bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı yoklama kaçağı olmak suçu; kendiliğinden gelme ya da resmî makamlarca yakalanmayla sona eren, özelliği itibarıyla bir suç işleme kararının icrası kapsamında parçalara bölünerek 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde yer alan düzenlemeye uyacak biçimde zincirleme olarak işlenmesi mümkün olmayan; her kendiliğinden gelme ya da yakalanma hâlinden sonra eylemini yinelemekle, öncekinden bağımsız ve farklı olarak yeniden işlenmeye başlayan mütemadi (kesintisiz) suç tipine giren bir suç niteliğinde bulunduğundan; sanığın yakalanma ve kendiliğinden gelme ile sona eren her fiilinin ayrı bir firar suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

Gerek (Kapatılan) Askeri Yargıtay gerekse Yargıtayın yerleşik içtihatları ile de kabul gördüğü üzere temadi eden müsnet suçun teselsülle işlenmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde; kanun yararına bozma talebine konu kararda neticede birden fazla yoklama kaçağı suçunu işlediği anlaşılan sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR