Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3187 K.2025/12536

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir, Ancak.

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545,72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla aynı maddenin 5., 10. ve 23. fıkraları ve aynı Kanun'un 5/2. maddesi hükümlerinin olaya ayrı ayrı tatbiki sonrası ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe Kanun'un denetime imkân sağlayacak şekilde belirlenerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 3/5. ve 3/10. maddeleri uyarınca hüküm tesisi, 3.Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve hükümde 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22 maddeleri uyarınca karar verildiği halde hükmün gerekçe kısmında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/ 18... /23 maddeleri uyarınca hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hem gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması;

hem de 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 23. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin,

söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle ancak anılan Kanun uyarınca belirlenecek temel cezaya tatbik edilebileceği gözetilmeden, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.