Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3273 K.2025/9909

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e bendi ve 67/4. maddesi gereği suçun işlendiği 18.04.2012 tarihinden itibaren hüküm tarihinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlemin 01.06.2021 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu gözetilmeden, zamanaşımını kesen son işlemin savunma tarihi olduğunun kabulü ile 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi gerekçesi ile davanın düşmesine karar verilmesi,

2-Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken delalet maddesinin ve uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.