Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3318 K.2025/9983

Yerel Mahkemece verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2012 tarihli ve 2010/990 Esas, 2012/596 Karar sayılı hükümlü hakkındaki mahkûmiyet kararının şikayetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.05.2020 tarihli ve 2016/13808 Esas, 2020/5152 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği, infaz aşamasında 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 ve 5. maddelerinde yapılan değişiklikler nedeniyle dosya ele alınarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği cihetle;

Zamanaşımı uygulanma olanağı bulunmayan uyarlama kararına konu olan hükmün, 5252 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, katılan vekilinin dilekçesi hakkında bir karar verilmek üzere kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.