Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3686 K.2025/16996

Mahkemece verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/39 Esas, 2019/324 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmeden kesinleştiği, ilk derece mahkemesinin kesinleşen kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 11.06.2024 tarihli ve 2023/18136 Esas,

2024/6300 Karar sayılı kararı ile anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/3. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemlerin yapılması için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bozmadan sonra birleşen dosya kapsamında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2025 tarihli ve 2025/56 Esas, 2025/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve sanığın kanun yoluna başvurması üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin kararı ile İlk Derece mahkemesince verilen ve istinaf edilmeden kesinleşen hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün de bu tarihten sonra verilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen.