Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/373 K.2025/5374

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) aykırılık suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 3/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 50 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 6.000,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2011 tarihli ve 2011/268 Esas, 2011/551 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesini takiben,

Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılmasına yönelik talebinin kabulü ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL ve 1.800,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/198 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine,

kısa süreli hapis cezasından çevrilen 5 ay karşılığı adlî para cezasının paraya çevrilmesi sonucunda 3.000,00 TL adlî para cezası yerine, hesap hatası sonucu 1.800,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2021/424 değişik iş sayılı kararını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62/1,

50 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2022 tarihli ve 2022/202 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararına karşı katılan kurum vekilinin vekâlet ücreti yönünden yaptığı itiraz üzerine, mercii Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/488 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. fıkrası uyarınca, 14.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88648 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88648 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1- Dosya kapsamına göre, Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli kararında, vekil ile temsil edilmeyen katılan Van Gümrük Müdürlüğü lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği ve uyarlama yargılamasının niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan Kanun'un belirlenip uygulanmasına ilişkin olduğu cihetle, hükümlü aleyhine olacak şekilde uyarlama yargılamasında ilk defa vekil ile temsil edilen katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2. Kabule göre de, İtiraz merciince, vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulü ile dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, mercii Van 5. Ağır Ceza Mahkemesince sadece vekâlet ücreti yönünden itirazın kabul edilmesi nedeniyle, tespit edilen hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden merciince katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında da belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamayacağı belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,