Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3766 K.2025/9990

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi ile aynı Kanun'un 67/2. maddesinin (d) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği 13.01.2014 tarihi itibarıyla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten denetim süresinde işlenen suç tarihine kadar duran süre de gözönüne alınarak,

öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yangılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, katılan vekili ile sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67/2. maddesinin (d) bendi gereği hüküm tarihinde olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak,