Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4014 K.2025/10694

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Suç tarihi ve ele geçen eşyaların niteliğine göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3.maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/3. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d bendi, aynı Kanun'un 66/2 ve 67/4. maddeleri gereği 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve hüküm tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu gözetilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.