Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/413 K.2025/2892

Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/634 Esas, 2023/1053 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bakaya kalmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 53, 58 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-65-12064-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/9637 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/9637 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen idari para cezası kesinleştikten sonra 22/07/2022-28/12/2022 tarihleri arasında bakaya kaldığından bahisle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş ise de,

Millî Savunma Bakanlığı Askeralma Genel Müdürlüğü Van İpekyolu Askerlik Şubesi Başkanlığının 02/12/2021 tarihli ve 2021/5986 sayılı idari para cezası kararı sanığın 02/02/2019- 30/09/2021 tarihleri arasında yoklama kaçağı fiilini işlediğinden bahisle sanık hakkında 12.992,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın 10/01/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz edilmeksizin 26/01/2022 tarihinde kesinleştiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın 05/05/2019-24/09/2019, 28/09/2019-22/12/2021 tarihleri arasında ceza infaz kurumunda bulunduğu,

bakaya kalma suçunun, yükümlü hakkında 7179 sayılı Askeralma Kanununun 24. maddesi uyarınca verilen idarî para cezası ön şartına bağlı olduğu, idarî para cezasına konu suç tarihlerinde hükümlü olan sanığın hapis cezasının infazı devam ederken yoklama yaptırmasının mümkün olmayacağı cihetle, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/634 Esas, 2023/1053 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından; sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE,