KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2025/4861 E., 2025/12029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/275 E., 2014/1485 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
223 kelime·1 dk okuma
Suçta kullanılan nakil aracı hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhâsıran suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin olduğu belirlenerek sınırlı inceleme yapılmıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracı hakkında iddianamede müsadere talebi bulunmadığı halde mahkemece araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılması ile yetinilmesi gerekirken aracın iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin (2) numaralı bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Suçta kullanılan ... plakalı nakil aracının üzerindeki tedbir şerhinin karar kesinleştiğinde kaldırılmasına,'' ifadesinin eklenmesi suretiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4861, K. 2025/12029, 8 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama