Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/5550 K.2026/250

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Birleşen dosyadaki 19.09.2013 Tarihli Eylem Yönünden Yapılan İncelemede Sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada bagaj bölümünde, siyah poşetler içerisinde 114 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda.

Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116 ilâ 119. maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı cihetle; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği nazara alındığında Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinin (a) bendi, aynı Kanun'un 217/2. maddesi ve 230/1. maddesine göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan ...

İdaresi vekilinin, sanığın ve malen sorumlu vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 1412 sayılı Kanun maddesi gereği 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, II.Ana Dosyadaki 20.10.2013 Tarihli ve Birleşen Dosyadaki 29.10.2013 Tarihli Eylemler Yönünden Yapılan İncelemede Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşya miktarları ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.19.09.2013 tarihli eylem için sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, bu nedenle bahse konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, "Sanığın aynı suç işleme kararından ikiden fazla kez kaçakçılık suçunu işlediği anlaşıldığından cezasında TCK.nun 43/1 maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranında artırılarak..." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2.Lehe kanunun belirlenmesi bakımından hükmün gerekçe kısmında yapılan değerlendirmede, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesindeki temel cezada hangi gerekçe ile teşdit uygulanacağı belirtilmeden ve 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun uygulandığında ise alt sınırdan hüküm kurulacağı belirtilmek suretiyle gerekçede çelişki yaratılması,

3.Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 4.Hem ana dosyada hem de 19.09.2013 eylem tarihli birleşen dosyada kullanılan ve müsaderesine karar verilen nakil aracının plakası " 33... " olduğu halde gerekçede ve hükümde " 33... " olarak belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ...