Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/6078 K.2026/1343

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, bilinen en son adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesine uygun şekilde tebliğe çıkartılmadan, kayıtlı ve bildirdiği adresten farklı MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın bu nedenle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanığın talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiş olup, Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu,

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, durma süresi de eklendiğinde suç tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.