Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/6527 K.2026/1726

Sanıklar hakkında bozma üzerine 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Katılan EPDK Vekili ile Sanık ...

Müdafiin Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan Mahkemece 29.11.2011 tarihli ve 2008/1762 Esas, 2011/792 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulduğu, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, temyizde reddedilerek kesinleştiği cihetle, temyize konu kararda bu hususta yeniden kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, bu aşamada temyiz incelemesine konu bir kararın mevcut olmadığı cihetle, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II. Katılan EPDK Vekilinin Sanık ...

Hakkında 5015 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.20 11... /1762 Esas ve 2011/792 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, anılan kararın usulüne uygun olarak 31.12.2012 tarihinde kesinleştiği;

sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 10.09.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine, sanık hakkında temyize konu hükmün kurulduğu anlaşılmakla.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, buna göre bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı, ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 231/5. fıkrasının son cümlesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder" hükmüne göre, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı dikkate alındığında.

Dosyanın daha önceden sanık yönünden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, temyize konu hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra açıklanması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, temyiz dilekleri istinaf talebi mahiyetinde kabul edilerek, dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, III. Katılan EPDK Vekilinin Sanıklar ... ve ...

Hakkında 5015 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil aracı hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinine tabi bulunduğu, suç tarihinden itibaren hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.