Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/80 K.2025/1089

Malen sorumlu vekilinin temyiz istemi yönünden; malen sorumlunun mahkemede 31.12.2020 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği cihetle, malen sorumlu vekilinin hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Malen sorumlunun mahkemede 31.12.2020 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, malen sorumlunun 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, malen sorumlu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... İdaresi Vekili ve Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanıkların, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmeleri ve ödeme iradesinde bulunmamaları karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemenin vermiş olduğu 09.04.2015 tarihli ilk kararında sanıklar hakkında 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 09.09.2019 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 12.10.2021 tarihli mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağı gözetilmeden sanıklar hakkında 5 yıl hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi ve katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekalet ücreti ile yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ...

İdaresi vekili ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 6. fıkrasında yer alan "20.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ifadesinden sonra gelmek üzere ''sanıkların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca önceki hüküm nedeniyle cezada kazanılmış hakları olduğundan, sanıklara verilen 5 yıl hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezasının, 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına,'' ifadesinin eklenmesi ve hükmün katılan ...