Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2026/251 K.2026/2192

Kanun'un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ Dairemizin 06.10.2025 tarihli ve 2022/7899 Esas, 2025/11819 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2026 tarihli ve 7 - 2022/33461 sayılı yazısı ile, "İtiraz konusu uyuşmazlıklar, suç tarihine ve buna göre sanık hakkında daha önce kesinleşen ve 43. maddenin uygulanmasına esas alının eyleminin cezasının netice cezadan mahsubuna karar verilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Mahkemece Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/16077 esas ve 2019/14722 karar sayılı bozma kararı üzerine verilen önceki kararda sanık hakkında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2013/1765 esas ve 2014/1064 karar sayılı kararına konu eylemle somut dosyaya konu eylemin zincirleme suç kapsamına girdiği kabul edilerek,

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile verilip kesinleşen ceza 03/03/2020 tarihli ve 2020/33 esas ve 2020/163 karar sayılı kararla verilen cezadan mahsup edildiğine ve 04/11/2021 tarihli ve 2020/710 esas ve 2021/442 karar sayılı ve temyize konu kararda da aynı eylem sebebiyle yine sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulandığına göre, 1-Her ne kadar hükümden anlaşılmamakta ise de mahkemenin önceki kararı gözetildiğinde, Yargıtay bozma kararında gösterilen ve önceden mahsuba konu edilen karara konu eylemin temyize konu kararda da zincirlemeye esas alındığı sonucuna varıldığından,

suç tarihinin 21/10/2013 yerine karar başlığında 07/05/2013 olarak gösterilmesinin, 2- İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2013/1765 esas ve 2014/1064 karar sayılı kararı ile verilen cezanın sanık müdafinin talebi üzerine yapılan uyarlama sonucunda aynı mahkemenin 25/03/2021 tarihli ve 2020/1849 esas ve 2021/714 karar sayılı kararı ile selirlenen 10 ay hapis ve 1 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den APC'ye çevrilmesi sonucu netice cezanın 6.000 TL ve 20 TL olarak tespit edildiği ve dolayısıyla uyarlama yargılaması sonucu belirlenen yeni ceza sebebiyle 04/11/2021 tarihli ve 2020/710 esas ve 2021/442 karar sayılı

kararda da mahsuplu hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinin, hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle itirazda bulunulduğu anlaşılmıştır.

II.KARAR Yapılan yeniden inceleme sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308/3. maddesi gözetilerek, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 06.10.2025 tarihli ve 2022/7899 Esas, 2025/11819 Karar sayılı kararının kaldırılması ile yeniden yapılan incelemede. Suç tarihlerinin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2014 tarihli ve 2013/1765 Esas, 2014/1064 Karar sayılı kararı ile verilen cezanın sanık müdafiin talebi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda aynı Mahkemenin 25.03.2021 tarihli ve 2020/1849 Esas,

2021/714 Karar sayılı kararı ile belirlenen 10 ay hapis ve 1 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den adlî para cezasına çevrilmesi sonucu neticeten hükmolunan 6.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezasının Mahkemece hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanık hakkında neticeten hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezası, kısa süreli hapis cezası olmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Ele geçen ... kaçağı sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken yalnızca muhafaza altına alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinden sonra gelmek üzere" 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2014 tarihli ve 2013/1765 Esas ve 2014/1064 Karar sayılı kararı ile verilen cezanın sanık müdafiin talebi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda aynı mahkemenin 25.03.2021

tarihli ve 2020/1849 Esas ve 2021/714 Karar sayılı kararı ile belirlenen 10 ay hapis ve 1 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmesi sonucu neticeten hükmolunan 6.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezasının hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi, (16) no'lu bendinin tamamen çıkartılarak yerine" sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına" ibaresinin yazılması.