KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2009/3404 E., 2010/2536 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Kadastro Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ..., ... ile davacı ..., katılan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava ve temyize konu 139 ada 77, 131 ada 5 parsel sayılı sırasıyla 54,37 m2, 68,22 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 139 ada 77 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak köy misafir odası niteliğiyle davalılar ..., Ramazan ve ... adına, 131 ada 5 parsel sayılı taşınmaz aynı gerekçelerle müşterek oda vasfıyla davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir.
Davacı ... ve arkadaşları dava konusu 131 ada 5 parsel sayılı taşınmazda payları bulunduğunu, davacı ... dava konusu 139 ada 77 parsel sayılı taşınmazda davacı ... ise dava konusu 139 ada 77 ve 131 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarda payları olduğunu öne sürerek ayrı ayrı dava açmışlar, yargılama sırasında Ramazan ve ... ile ..., ve ... da aynı nedenlerle davaya katılmıştır.
Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davaların reddi ile taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ile davacı ..., katılan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 139 ada 77 ve 131 ada 5 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesi hükmünde öngörülen şekilde köy hizmet mallarından olduğu, taşınmazlar üzerinde davacılar ve katılanların ekonomik amacına uygun zilyetliklerinin bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Kuşkusuz Köy Tüzel Kişiliğinin dava konusu taşınmazlar hakkında 10 yıllık hak düşürücü süre içinde genel mahkemelerde tapu iptal tescil davası açma ... bulunmaktadır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2009/3404, K. 2010/2536, 27 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama