KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2009/3616 E., 2010/2190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2010
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi.
Gereği görüşüldü: Kadastro sırasında 1007 ada 1, 981 ada 5 ve 6, 885 ada 21 parsel sayılı sırasıyla 8025,75 m², 44.391,46 m², 10,24 m², 91.710,42 m² yüzölçümündeki taşınmazlardan 1007 ada 1, 981 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar miras hakkına, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 1007 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davalılar ... ve ... adına, 981 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar .... ve ... adına, 885 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ise miras hakkına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir.
Davacı hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazların hazine adına tescili gerektiğini öne sürerek ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı hazinenin davasının reddi ile dava konusu taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi aracılığıyla aynı Yasanın 46/1.maddesi hükmü koşullarının varlığı halinde bu nitelikteki taşınmazın zilyedi adına tespit ve tescil edileceği belirtilmiştir.
Dava konusu 1007 ada 1, 981 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların hazineye ait 2.1.1964 tarih 672 sıra nolu tapu kaydı ve 885 ada 21 parsel sayılı taşınmazın hazineye ait 2.1.1964 tarih 501 sıra nolu tapu kaydının kapsamı içinde kaldığı, ancak tapu kayıtlarının oluşturulduğu güne kadar zilyet davalılar ... ve ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif ve uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2009/3616, K. 2010/2190, 13 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama