KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2009/4835 E., 2010/2202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2010
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı-davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi.
Gereği görüşüldü: Kadastro sırasında 1048 ada 8; 1045 ada 12 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına dayanılarak davalı hazine adına, 1045 ada 16 parsel sayılı taşınmaz da hazine tapusunun tesisine kadar zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46/1 maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiğinden söz edilerek davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı hazine 1045 ada 16 parsel sayılı taşınmaz için tapu kaydına, davacı ...
1048 ada 8, 1045 ada 12 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar için miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır.
Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı hazinenin davasının reddine, davacı ...'nın davasının kabulüne, 1048 ada 8, 1045 ada 12 ve 15 parsel sayılı taşınmazların davacı ..., 1045 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ... ve paydaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı-davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazların 4753 sayılı Kanun ile ek ve tadillerine göre oluşturulan tapu kaydı ve eki haritasının kapsamında kaldığı tapu kaydının oluşturulduğu günde kişi yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen iktisap koşullarının gerçekleştiği mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Kadastro Kanununun 46/1 maddesi hükmünce bu gibi yerler zilyetleri adına tespit yada tescil edilir.
Bu nedenle, dava konusu 1048 ada 8, 1045 ada 12 ve 15 parsel sayılı taşınmazların davacı ..., 1045 ada 16 parsel sayılı taşınmazın da davalılar ... ve paydaşları adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2009/4835, K. 2010/2202, 14 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama