KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2010/2092 E., 2011/224 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2011
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 334 ada 3 parsel sayılı 6877.17 m² yüzölçümündeki taşınmaz tutanağında ölü denilmek suretiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı .... adına tespit edilmiştir. Davacı ... bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edildikten sonra Hazine de dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek katılma ve temyiz talebinde bulunmuştur.
1-Kadastro davalarında hüküm verilinceye dek davaya katılma mümkün olup yargılamanın devamı sırasında usulüne uygun biçimde asli müdahale talebinde bulunmayan bu nedenle de davanın tarafı olmayan Hazine'nin hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin REDDİNE,
2-Dava konusu 334 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile 334 ada 3 sayılı parselle ilgili hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 15,10 TL harcın davacıdan alınmasına, 21.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2010/2092, K. 2011/224, 21 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama