KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2010/237 E., 2011/210 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2011
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14,200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;
Kadastro sırasında 117 ada 3 ve 37 parsel sayılı sırasıyla 131.67 m2 ve 348.63 m2 yüzölçümündeki taşımazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ..., ..., ... ve davacı ... adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve miras hakkına dayanarak diğer paylara yönelik ve taşınmazların arasındaki tutanak düzenlenmeyen yola karşı dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşımazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava ve temyiz konusu 117 ada 3 ve 37 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak;
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, dava konusu taşınmazlara davacının tek başına zilyet olduğunun ispatlanamamış ve tarafların müşterek kullanımında olduğunun belirlenmiş olmasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in dava ve temyize konu 117 ada 3 ve 37 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili oluşturulan hükme yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 15,70 TL harcın davacı ...'den alınmasına,
2-Davacının davaya konu 117 ada 3 ve 37 parsel sayılı taşınmazların arasından geçen, tutanağı düzenlenmeyen ve kadastro tespiti sırasında yol olarak tespit dışı bırakılan taşınmazla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2010/237, K. 2011/210, 21 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama