Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/3373 K.2010/5532

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı tarafın temyizi, reddine karar verilen 885,44 TL’lik bedele yöneliktir.

HUMK’nun 427.maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı Yasalarla 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250 TL’ye yükseltilmiştir.

Temyize konu karar 06.05.2008 tarihinde ve anılan Kanununun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.250 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen 101,90 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine,

2-Davalı tarafın temyizine gelince; davalı taraf, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 432.maddesi gereğince süresi içinde temyiz isteminde bulunmamış olmasına rağmen, davacı tarafın temyizi üzerine aynı Kanunun 433.maddesinde öngörülen sürede verdiği dilekçesi ile harcını da yatırarak katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuştur. Ne var ki, davacı tarafın temyiz istemi miktar itibariyle reddedildiğinden, böyle bir temyize katılma yolu ile temyiz de mümkün değildir.