Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/6655 K.2011/4354

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 210 ada 10 parsel sayılı 1.360.893,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece verilen kesin süreye rağmen süresinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine, dosya içerisindeki kadastro tutanaklarının Bahçesaray Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir. Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Kural olarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmünün bir davada uygulanabilmesi için kanıtlama yükümlülüğünün keşif giderlerini karşılamak üzere kendisine önel verilen gerçek ya da tüzel kişiye ait olmalı, uyuşmazlığın çözümü taşınmaz başında keşif yapılmasını zorunlu kılmalı, ilgilinin kendisine verilen makul önel ya da koşullarının varlığı halinde verilen kesin önel içerisinde özrü olmaksızın keşif giderlerini yöntemine uygun biçimde mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Mahkemece, mahkeme heyetine ait yolluğun hakim, katip ve mübaşire ait ücretler ayrıntılı olarak gösterilmemiş, yerel bilirkişileri, tespit bilirkişileri, fen ve ziraat bilirkişileri için davetiye gideri hesaplanmamıştır. Bu olgular gözetildiğinde mahkemece verilen önelin yöntemine uygun nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.