Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/7199 K.2011/6003

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 150 ada 7, 151 ada 22 ve 151 ada 25 parsel sayılı sırasıyla 679.49 m2, 4909.51 m2 ve 6661.91 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar mahkeme ilamına, tapu kaydına, vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve bağışlamaya, 151 ada 21 parsel sayılı 966.69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayanılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Taşınmazlardan 150 ada 7 ve 151 ada 22 parsel sayılı taşınmazlar payları oranında ... mirasçıları olan ... ve arkadaşları adlarına, 151 ada 21 parsel sayılı taşınmaz Ümmügülsüm Eren mirasçıları adlarına, 151 ada 25 parsel sayılı taşınmaz payları oranında ... evlatları ve torunları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... 150 ada 7 parsel sayılı taşınmaza bağışlamaya dayanarak, davacılar ... ve ...

151 ada 22 parsel sayılı taşınmaza Kamile Kolak terekesi adına, davacılar ..., ... ve ... 151 ada 21 ve 25 parsel sayılı taşınmazlara ... terekesi adına dava açmışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 151 ada 21 parsel sayılı taşınmaza açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 151 ada 25 parsel sayılı taşınmaza açılan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, 151 ada 22 parsel sayılı taşınmaza açılan davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, 150 ada 7 parsel sayılı taşınmaza açılan davanın kabul nedeniyle kabulüne, taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ın 20.9.2008 tarihinde yapılan keşifte 151 ada 21 parsel sayılı taşınmaz hakkında açtığı davasından feragat ettiği, kendi adına tespit gören 150 ada 7 parsel taşınmaz aleyhine açılan davayı da kabul ettiği, beyanının usulün 151. maddesi hükmü uyarınca belgelendirildiği, feragat ve kabulden dönmeyi haklı gösterecek herhangi bir neden de ileri sürmediği anlaşılmaktadır.

Yine dava konusu 151 ada 22 ve 25 parsel sayılı taşınmazların Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.5.1993 tarih, 1991/43-1993/73 E.K. sayılı, davacının taraf olduğu tescil hükmünün kapsamında kaldığı ayrıca 151 ada 25 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafın tutunduğu 15.10.1996 tarih 1 sayılı tapu kaydı kapsamında da kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.