KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/4594 E., 2012/2569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 189 ada 4 parsel sayılı 90423,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 189 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'un sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki; dava dilekçesinde gösterilen değerde esas alınarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi hükmü doğrultusunda takdiren bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti tayin edilmesi isabetsiz, davacı ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 4 nolu bendinin 2.satırında yer alan “AAÜT uyarınca 1100 TL” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine “3402 Sayılı Kadastro Kanunun 31/3.maddesine göre takdir edilen 300,00 TL” sözlerinin yazılmasına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/4594, K. 2012/2569, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama