KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/4768 E., 2012/2463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2012
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 170 ve 171 parsel sayılı sırasıyla 5300 m2 ve 16.200 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 170 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.07.2004 tarihli rapor ve haritada (C) harfi ile gösterilen 3167.00 m2 yüzölçümüdeki bölümü ile 171 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 4080.00 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 1322.00 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin davacı adına, taşınmazların geri kalan bölümlerinin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 170 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.07.2004 tarihli rapor ve haritada (C) harfi ile gösterilen 3167.00 m2 yüzölçümüdeki bölümü ile, 171 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 4080.00 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 1322.00 m2 yüzölçümündeki bölümleri üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verldi.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/4768, K. 2012/2463, 4 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama