KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2011/5194 E., 2012/361 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2012
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, davalı ... adına tapuda kayıtlı 148 ada 50 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da dosyada toplanan delillere ve yasal düzenlemeler uygun düşmemiştir.
Aidiyet tespiti davaları kendine özgü davalardan olup; dava sonucunda verilecek kararın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat yönünden derdest ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığı takdirde bu dava görülmez. Kural olarak ve yerleşik Yargıtay kararlarında eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmektedir.
Bu hukuksal ogluların ışığı altında duraksamız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.
Somut olaya gelince; davalı ...'ye ait tapulu taşınmaz üzerine davacının ev yaptığı ve bu evin D.S.İ tarafından kamulaştırma sahasında kaldığı ileri sürülmüştür. Dava konusu muhdesatın kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığı tapudan anlaşılamadığı gibi bu konu mahkemece D.S.İ Genel Müdürlüğüne sorulmamıştır. Davacının meydana getirdiği taşınmazın kamulaştırma kapsamında kalmaması halinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki; muhdesatın üzerinde yer aldığı taşınmazın kamulaştırma kapsamında olup olmadığı ilgili kuruluştan sorulmamış bu konuda belgeler istenilmemiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile karar verilemez.
2011/5194-2012/361 S.2
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/5194, K. 2012/361, 26 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama