KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/1454 E., 2012/5277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2012
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Yenileme kadastrosu sırasında, tesis kadastrosu nedeniyle 1 ada 11 parsel sayısı ile ve 21.866,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 12033 ada 34 parsel numarasıyla 16.405,69 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yenileme kadastrosundan önce tapuda 21.866,00 m2 yüzölçümüyle Hazine adına kayıtlı olan taşınmazın yenilemede 16.405,69 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiş olduğunu ileri sürerek, eksikliğin tamamlanması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Kural olarak kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonunca adına tescile karar verilen gerçek ya da tüzel kişiler arasında görülür. Bir başka deyişle kadastro davaları hakları çatışanlar arasında görülür. Davacı taraf dava konusu olan ve kendi adına tespit gören taşınmazın yüzölçümünün eksik yazıldığını ileri sürerek ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nü hasım göstererek dava açmıştır. Hal böyle olunca davanın açıldığı günde gerçek hasma yöneltilen bir dava bulunmadığı gibi Kadastro Genel Müdürlüğü'nün de tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Bu nedenlerle davacı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki. Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır.
Mahkemece dava konusu eski 1 ada 11 parsel yeni 12033 ada 34 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğine göre, taşınmaza ait dosyadaki tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm oluşturulmaması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/1454, K. 2012/5277, 4 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama