KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/2057 E., 2012/4626 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece miras bırakanın nüfus kaydının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç doğru olmadığı gibi hükmün gerekçesi de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı kanunun 30.maddesi hükmüne göre de doğum ve ölüm, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir. Bu olgu gözetildiğinde miras bırakanın nüfusa kayıtlı olmaması başlı başına soybağının kurulamadığı sonucunu doğurmayacağı, dolayısıyla da davanın reddini gerektirmeyeceği kuşkusuzdur.
Somut olaya gelince; davacının annesi ...'nin nüfus kaydında annesi görünen ...'nın mirasçılık belgesinin istendiği, nüfus kayıtlarına göre miras bırakan ... ile davacı arasında kayıtlarla soybağı ilişkisinin kurulduğu, davacının iddiasına göre beş çocuğu olduğu ve çocuklarından ...'nin yaşadığı, davacının annesinin doğum tarihine göre miras bırakanın Medeni Kanunun yürürlüğe girişinden sonra öldüğü anlaşılmıştır.
Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa miras bırakanın ölüm tarihini ve mirasçılarını ispat için tanık dahil tüm delilleri sorulup saptanmalı, bu tür davaların resen araştırma prensibine tabi olduğuda dikkate alınarak miras bırakanın ölüm tarihinin ve mirasçılarının tespiti için gerekirse zabıta araştırması yapılarak ölüm tarihi ve mirasçılar belirlendikten sonra, mirasçılık belgelerinin aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu da dikkate alınarak ölüm tarihindeki hükümlere göre mirasçılık belgesi verilmelidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/2057, K. 2012/4626, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama