Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/3415 K.2012/9003

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacının dernek yöneticiliği yaptığı sırada davalı derneğe borç para verdiği iddiasına dayalı itirazın iptali davasıdır. Mahkemece derneğin ne şekilde borçlanacağının Dernekler kanunu ve davalı Derneğin tüzüğünde belirtildiği bu şekilde bir borçlanmanın söz konusu olamayacağı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Davalı Derneğin Tüzüğü'nün 20 maddesine "Derneğin amacını gerçekleştirmek ve faaliyetlerini devam ettirmek için ihtiyaç duyulması halinde yönetim kurulu kararı ile borçlanılabileceği” belirtilmiştir. Somut olayda tüzük hükmüne uygun bir borçlanma olmamasına rağmen davalı derneğin defterlerinde davacıdan bir kısım borç para alındığı kayden yer almaktadır. Bu durum İl Dernekler Müdürlüğü tarafından yapılan denetim sonucunda da açıkça belirlenmiştir.

Kendi defterlerinde borçlanmaya ilişkin kayıt bulunan davalı Derneğin, borçlanmanın tüzüğe aykırı olduğu savunması MK'nun 2. maddesinde öngörülen iyi niyet kurallarına uygun bir savunma değildir. Usulsüz olarak dahi olsa borçlanmaya giden dernek borçlandığı tutar ile gerek kendisinin amacı doğrultusunda faaliyetlerinde kullanması gerekse üçüncü kişilere olan borçlarının ödenmesi kendisi açısında sebepsiz zenginleşme oluşturur. Bu durumda usulsüz borçlandığı ve zenginleştiği tutar kadar, davacıya karşı sorumluluğu söz konusu olur.

Mahkemece bu hususlar gözetilerek davacının talebi değerlendirilerek Dernek kayıtlarına giren ve davacıdan borçlanılan tutarın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tüzüğe uygun olmayan borçlanmadan derneğin sorumluluğunun bulunmadığından söz edilerek red kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.