KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/964 E., 2012/2502 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü: Dava, derneğin tasfiyesi istemine ilişkindir. Davalı derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespitine karar verilmesinden sonra, davacı Samsun Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü tarafından açılan dava sonunda derneğin malvarlığı bulunmadığı gerekçesi ile tasfiyesine karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
Derneklerin tasfiyesinin nasıl yapılacağı 01.03.2005 tarih, 25772 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Dernekler Yönetmeliği'nde düzenlenmiş, yönetmeliğin 89. maddesinde genel kurul kararı ile feshedilen veya kendiliğinden sona erdiği tespit edilen derneğin para, mal ve haklarının tasfiyesi, tüzüğünde gösterilen esaslara göre yapılacağı, derneğin mahkeme kararı ile feshedilmesi halinde, derneğin bütün para, mal ve hakları, mahkeme kararıyla bulunduğu ildeki amacına en yakın ve kapatıldığı tarihte en fazla üyeye sahip derneğe devredileceği, bu derneklerin para,
mal ve haklarının tasfiyesinin mahkeme kararında belirtilen esaslara göre yapılacağı ve tasfiyenin tamamlanmasını müteakip, durumun ilgili mülki idare amirliğine bildirileceği açıklanmıştır.
Aynı yönetmeliğin 90. maddesinde derneklerin tüzel kişiliklerinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, para, mal ve haklarının tasfiye ve intikal işlemlerinin tamamlanmasını müteakip, tasfiye sonucunun bildirilmesi üzerine, bunların dernekler kütüğündeki kayıtlarının merkezlerinin bulunduğu yer il dernekler müdürünün onayı ile silineceği, şubelerinin bulunduğu valiliklere ve Bakanlığa da bilgi verileceği belirtilmiştir.
2012/964-2012/2502 S.2
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/964, K. 2012/2502, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama