Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11124 K.2013/17582

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm ve davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, 1996-2008 tarihleri arasında Belediyenin açmış olduğu ev tekstili kurslarında usta öğretici olarak görev yaptığını, sözleşmenin haksız feshedilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve asgari ücret altında ücret ödenemeyeceğinden ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında iş ilişkisi bulunmadığı, idari yargının görevli olduğu, ders ücretlerinin ödendiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı işyerinde kısmi süreli değil girdiği ders saatlerine bakıldığında özellikle 2003 ve sonrasında 40 saat ve üzerinde tam süreli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Tam süreli çalışan işçilerin ücretleri asgari ücretin altında olamaz. Bilirkişi 10.10.2010 tarihli raporunda toplam 21.805,73 TL asgari ücret alacağı ödenmesi gerekirken kayıtlara göre yapılan ödemenin 17.202,32 TL olduğunu ve 4603,31 TL ücret farkı bulunduğunu hesaplamıştır. Mahkemece bu alacak farkının hüküm altına alınması gerekirken kısmi süreli çalışan olduğu kabul edilerek ücret farkı talebinin reddine karar verilmiş olması hatalıdır.