Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/11792 K.2013/18476

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette şoför olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca gittiği mesafe ile orantısız ve fahiş miktarda motorin tüketimi yaptığını, davalının çalışma süresi boyunca fahiş miktarda tükettiği motorin miktarının 5332,02 Litre, bunun karşılığının ise 20.155,00 TL olduğunu, fahiş miktarda yakıt tüketiminin akaryakıt teslim tutanaklarında ve davalıya verilen iş emirlerinden tespit edilebildiğini iddia ederek fazla yakıt kullanımından kaynaklı zararının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının her seferde tüketilen yakıt miktarlarının işveren tarafından bilindiğini, sefer sonunda görülen hesapta sözleşmeye aykırılık varsa işverenin uzun yıllar buna ses çıkarmadığını, dolayısı ile işverenin iyi niyetinden bahsetmenin mümkün olmadığını, aracın yakıt tüketiminin sadece gidilen kilometre ile ölçülemeyeceğini, araçların bakımının düzenli yapılıp yapılmadığı, şirket tarafından verilen yakıtın standartlara uygun olup olmadığı hususunun bilinmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporuna dayanarak teknik olarak davalının fazla miktarda motorin tükettiğinin tespitinin mümkün olmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece Mercedes firmasından davacının kullandığı aracın model ve teknik bilgileri belirtilerek bu aracın modeline ve davacının çalıştığı süre içinde bu araçla gidilen seferlerdeki yol durumuna göre yakıt tüketimi ile ilgili gerekli teknik bilgi alınarak ve gerekirse bu konuda alanında uzman bilirkişiden davacının kullandığı aracın teknik özellikleri modeli, gidilen mesafe, yol ve mevsim şartları ve sefer tarihindeki değerlere göre aracın ne kadar yakıt tüketebileceğine dair rapor alınıp davacıya verilen yakıt miktarı da dikkate alınarak çıkacak sonuca göre karar vermek gerekirken;

bilirkişice filolardan araçların model yılı, periyodik bakımlarının yapılıp yapılmaması, gidilen mesafe, şoföre sürücü tekniği konusunda gereken eğitimin verilip verilmemesi, hususlarının sorulup, alınan sözlü cevap ile yetinilerek hazırlanan ve denetimi mümkün olmayan bilirkişi raporuna göre hesap yapılıp davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.