Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12066 K.2013/19548

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davalının yeterli sayıda özürlü işçi çalıştırmaması nedeni ile davacı kurum tarafından kesilen idari para cezasının tahsiline ilişkin yapılan icra takibine yönelik davalının yaptığı haksız itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, kaldı ki davadan önce borcun ödendiğini beyanla usulden ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlık iş sözleşmesinden ya da İş Kanunundan da kaynaklanmamaktadır. Davacı kurum tarafından davalı bankaya kesilen idari para cezasının tahsili için yapılan icra takibine yönelen itirazın iptaline ilişkindir.

Buna göre uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemeler görevlidir.

Mahkemece dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.