Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12425 K.2013/16466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı temyizi yönünden,

Davacı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanak temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz talebinin feragattan REDDİNE karar verilmelidir.

2-Davalı temyizi yönünden: Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı iş sözleşmesine davalı tarafından 28.2.2010 tarihinde son verildiğini belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının davalı şirkette fesih tarihine kadar muhasebe elamanı olarak çalıştığını, görevi gereği yapmakla yükümlü olduğu işlerin mesai saatleri içerisinde tamamlanması gereken işler olduğunu davacının fazla mesai hafta tatili, dini, milli, bayram ücret alacağı taleplerini haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece hafta tatili ücreti alacağı isteminin reddine, fazla mesai ücret alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının kabulü ile 11.12.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında temerrüt tarihi konusunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda dosya içerisindeki 16 EYLÜL 2010 tarihli ihtarname ile davacı işverenden fazla mesai, hafta tatili, bayram ve resmi tatil çalışma ücreti alacaklarını istemiş ise de söz konusu ihtarnamenin davalı işverene tebliğ edilemediği görülmüştür. Öte yandan dosya içerisinde 11.12.2008 tarihli davalının temerrüdüne dair belge olmamasına karşın dava konusu alacaklara bu tarihten itibaren faiz yürütülmüş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.