Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12614 K.2013/18803

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı şirketin Körfez İlçesinde bulunan tesislerinde 08/01/1990 tarihinden itibaren güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 30/06/2010 tarihinde güvenlik hizmetinin özel bir kuruluştan alınacak olması gerekçe gösterilerek yazılı olarak feshedildiğini bildirerek hafta tatili, genel tatil, fazla mesai ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, davacının net ücretinin 825,00 TL olduğunu, davacının her gün fazla mesai yapması tüm hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma konusunda davacı tanıklarından ... ifadesinde davacıların çıkarılmadan önce son 1 yılda günde 12 saat çalıştıklarını, diğer tanık ... ise davacıların ayrılmadan önce son 1 yılda 12 saat çalıştıklarını, yine aynı ifadesinde 1,5 yıl kadar önce 12 saatlik çalışma saati sistemine geçtiklerini ve geçilen tarihin yine aynı

ifadesinde 2008 yılı sonları olduğunu beyan etmiştir. Davacının işten çıkış tarihi 30.06.2010 olduğuna göre son 1 yıldır 12 saatlik sistemle çalışmaları halinde 30.06.2009 tarihinden itibaren bu sistemle çalışılmış olduğu anlaşılmaktadır. Her iki tanığın ortak beyanı bu yönde olup, tanık Muharrem’in bu tarih dışında 1,5 yıl ve 2008 yılı sonları şeklindeki çelişkili ifadelerine değer verilmesi mümkün değildir. Fazla çalışma alacağının başlangıcı açısından 30.06.2009 tarihi esas alınmalıdır.

Diğer yandan, davalı fazla çalışmaları bordrolarla tahakkuk ettirdiğini iddia etmiş, Mahkemece banka kayıtları araştırılmadan ödeme kanıtlanmadığından bordrolara itibar etmemiştir. Bordrolar imzasız olsa da fazla çalışma alacaklarının banka hesabına ödendiğinin anlaşılması karşısında kural olarak bu ayların tahakkuk nedeniyle dışlanması gerekir. Ancak davalı vekilinin 2009 yılında iki vardiyalı sisteme geçtiği savunmaları karşısında 2009 yılından sonra günde 12 saat çalışıldığı kabul e dilerek bordro ile ödenen alacaklar varsa bunların mahsubu yoluna gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca infazda karışıklığa yol açacağından hüküm fıkrasında alacakların net veya brüt hüküm altına alındığının belirtilmemesi de bozma nedenidir.