Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/12971 K.2013/18804

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm ve davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının fabrika mekanik bakım müdürü olarak 2005-29.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, hiç bir kusur olmadığı halde disipline sevk edildiğini ve iş yeri disiplin kurulunun 13.04.2011 tarihli kararı ile iki ay süre ile ücretsiz izne gönderilme cezası verildiğini, verilen karara itirazlarının reddedilerek kararın kesinleştiğini, çalıştığı bölümün kapatılarak mekanik atölye müdürlüğüne bağlandığını, halbuki buradakilerin kendi yetiştirdiği çalışanlar olduğu ve ünvanının da düşürüldüğünü, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş emirlerini yerine getirmemesinin üretim kayıplarına neden olduğunu, davacının iş akdinin feshi gerekirken hakkında kısa süreli izinle cezalandırılma kararı verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yıllık izin hesabında 5 günden az olan süreler bilirkişi hesabında kullanılan izin süreleri olarak dikkate alınmamıştır. 5 günden az sürelerle yıllık izin kullanma taleplerinin davacı işçiden geldiği anlaşılmakla dilekçede belirtilen süreler 5 günden az olsa da yıllık izinden mahsup edilmelidir. Davacının dilekçesinde bu yönde talebi bulunmamasına rağmen izin yönünden hatalı hesaplama içeren rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.