Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13040 K.2013/19627

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının hak etmiş olduğu fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, söz konusu alacakların hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma şekline göre fazla çalışması bulunmadığını,istisnai durumlarda fazla çalışma yapması halinde karşılığının kendisine ödendiğini,ayrıca taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği fazla çalışma ve genet tatil ücretlerinin işçilik ücretine dahil olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu alacakların hesabı bakımından davacının işveren yanındaki çalışma süresi iki kısma ayrılarak, ilk kısımda

tanık anlatımlarına göre ikinci kısımda ise işverence sunulmuş giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenen çalışma saatlerinden hareketle fazla çalışma alacağının hesap edildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle davacı temyizi bakımından hesap yöntemi irdelendiğinde; işverence sunulan giriş-çıkış kayıtlarının kart basma suretiyle mi yoksa haricen bilgisayara kayıtla mı oluşturulduğu anlaşılamamaktadır.Ayarıca bu belgelerde davacı imzası da yer almamaktadır.Yine bu kayıtlarda gösterilen çalışma saatleri kendi içerisinde uyumlu olmadığı gibi dönem dönem giriş ve çıkış saatlerinin birbirine çok yakın olduğu bu tür bir mesai düzeninin çalışma hayatında uygulanmasının mümkün olamayacağı değerlendirilmiştir.

Keza taraf tanıklarının anlatımları ve davacının yaptığı iş de nazara alındığında davacının mesaisinin önemli bir kısmının dış çekim çalışmalarında geçtiği anlaşılmaktadır. Tüm bu tespitler karşısında işverence dosyaya sunulan giriş-çıkış kayıtları çalışma düzeni hakkında sağlıklı bilgi vermemekle bu kayıtlara göre fazla çalışma ücreti hesabı yapılması mümkün değildir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.Yukarıda belirtilen gerekçelerle işverence sunulan giriş-çıkış kayıtlarına itibar edilemeyeceğinden tüm çalışma süresi yönünden tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir. Bu hususta da bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre hesaplanan dönem bakımından ; davacı tanıklarına atıfla çalışma saatlerinin 09.00 – 19.00 arası olduğundan hareketle hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak davacı tanıklarının bu süreleri aşan çalışmalar yapıldığına yönelik beyanları söz konusudur.

Buna karşın ifadeler arasında tam bir uyum bulunduğunu söylemek de mümkün değildir.Keza davalı tanık anlatımları da davacı tanık ifadeleri ile örtüşmemektedir.Bu nedenle taraf tanıklarının tekrar ifadelerine başvurularak beyanlar arasındaki çelişki giderilmeli ve tüm çalışma süresi bakımından (giriş çıkış kayıtları dikkate alınmaksızın)çalışma şekli ve mesai saateri tespit edilmeli ve sonuca göre davaya konu alacaklar hakkında değerlendirme yapılmalıdır.

Davalı tarafın temyiz sebeplerine gelince; yukarıda belirtilen usulle belirlenecek çalışma düzeni ve çalışma saatlerine göre yapılacak tespitler sonrası taraflar arasındaki sözleşmenin personel ücretine fazla mesai,genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin de dahil olduğu hükmü tüm çalışma süresi bakımından değerlendirmeye tabi tutulmalı, yine imzalı bordrolarda fazla çalışma ücretine yer verilmişse bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir. O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.