KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/13092 E., 2013/20164 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalının aradaki hizmet sözleşmesine rağmen, ödemesi gereken ücretini, her zaman gecikmeli olarak ve ihtarname çekilmesi üzerine ödediğini bu sebeple, iş akdini haklı nedenle feshettiğinden bahisle sözleşmede düzenlenen 30.000,00 Euro cezai şartın ödetilmesini istemiştir.
Davalı, açmış olduğu karşı dava ile aynı cezai şartın davacıdan tahsili gerektiğini savunarak, davacının açmış olduğu davanın reddini ve kendisi tarafından açılan karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının, iş akdini, ücretlerinin sürekli geç ödenmesi nedeniyle haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin incelenme- sinde, 15. maddede “ Hekim ya da hastane sözleşmeyi süresinden önce haksız olarak feshedecek olursa; fesheden taraf, karşı tarafa 30.000,00 EURO (OTUZBlN) tazminat ödeyeceği” bildirilmiştir. Somut olayda, mahkemenin, taraflar arasındaki iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin
kabulü karşısında, cezai şartın talep edilme şartlarının oluşmaması göre, davanın ve karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının davasının kabulü hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/13092, K. 2013/20164, 25 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama