Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13524 K.2013/20701

vekili Av. ... 2- ... vekili Av. ... 3...Maden ve Metaller İhr. Birlik Gn. Sekreterliği vekili Av. ... Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, ücret ve asgari geçim indirimi alacağının birleşen dava ile de iş arama izninin kullandırılmadığını, %100 zamlı ücretinin ve çalıştırıldığı hafta tatili ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının destek ve gözetim elemanı olarak vardiyalı çalışma sistemi içerisinde görev yaptığını, ücretinin de eksiksiz banka hesabına ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İstanbul Maden ve Metaller İhr.Birlik Gn.Sektereliği vekili ise yazılı olarak cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda asıl ve ek davanın davalı şirket ile Genel Sekreterlik yönünden kısmen kabulüne, davalı gerçek kişiye yönelik davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı, davalılara karşı asıl dava açtıktan sonra ek dava açtığı ve ek davanın asıl dava ile birleştirildiği ve sonuçta gerçek kişi yönünden husumetten dolayı asıl ve ek davanın reddedildiği, diğer davalılar yönünden ise asıl ve ek davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalı gerçek kişi yararına iki kez, diğer davalılar yönünden de iki kez olmak üzere avukatlık ücretine hükmedildiği, oysa her iki davanın da alacak davası olduğu, bu şekli ile gerçek kişi yönünden aynı nedenle reddedildiğinden gerçek kişi davalı yararına ve; davanın kısmen reddedildiği tüzelkişi davalılar yararına da reddedilen miktar gözetilerek tek bir avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken mükerrer olarak avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Bu arada fazla çalışma alacağından yapılan 1/3 oranında yapılan hakkaniyet indirimi reddedilen miktar yönünden avukatlık ücretinin tespitinde dikkate alınmayacağı yerleşik Yargıtay uygulamasıdır.

Dolayısıyla kısmen reddedilen alacak miktarı toplamı üzerinden AAÜT'nin 3.Kısmına göre yapılan hesaplama neticesinde davalı tüzel kişiler yararına takdir edilecek avukatlık ücreti belirlenmiştir.

Hal böyle olunca mahkeme, davalılar yararına davacı aleyhine belirlenen avukatlık ücreti hususundaki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.