Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13613 K.2013/20532

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Malatya 3. Noterliğinin 31.03.2011 gün ve 11016 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile iş akdini haklı sebeple ve tek taraflı olarak feshettiğini, fesih sebeplerinin ücretlerinin kanun ve sözleşme hükümlerine aykırı olarak ödenmesi, fazla çalışmanın zorunlu olması ve zamlı ücretinin ödenmemesi, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştırılmasına rağmen buna ilişkin ücretlerinin ya hiç ödenmemesi ya da eksik ödenmesi, ara dinlenme süresinin kanuna aykırı olarak günde sadece 15 dakika olması, kayıtlarda giriş-çıkış işlemleri yapılması,

yapılan çalışmaların tüm ücretlerinin banka hesabına yatırılmamak suretiyle mağdur edilmesi olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ve arkadaşlarının işten ayrılarak işyerini mağdur ettiklerini, kiminin kendi işyerini kurduğunu, kiminin de farklı işler bulduklarını, bu sebeple işten ayrıldıklarını, bütün ücretlerin gününde bankaya eksiksiz ve tam olarak yattığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, işyerinde 3 vardiya halinde iş görüldüğünü,

bunun da 07.00-15.00, 15.00-23.00 ve 23.00-07.00 şeklinde olduğunu, 40 dakika öğlen yemeği ve 10 dakikadan iki kez çay molası olduğunu, Pazar günleri fazla çalışma olmadığını ve farikanın kapalı olduğunu, dini bayramlarda çalışma olmadığı, resmi bayramlarda ise çalışma olduğu ancak bunun da karşılığının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-e bendinde sözü edilen ücretin geniş anlamda ücreti ifade ettiği, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesinin işçiye haklı fesih imkanı verdiği, işçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesinin işçinin haklı fesih nedeni olarak kabul edildiği, taraflar arasında davacının çalışma süresine ilişkin bir ihtilaf bulunmadığı, davacının çalışma süresinin 10/01/2008-31/03/2011 tarihleri arasında geçen süre olduğunu, bu nedenlerle davacının bilirkişi raporundaki gibi kıdem tazminatı alacağı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tanıklarının dava açan davacıyla birlikte davacı vekiline vekalet verdiği görülmektedir. Ayrıca davacı ile birlikte iş sözleşmesini feshedip davalıya ihtarname keşide etmişlerdir. Böyle olunca davacı tanık beyanlarına itibarla hafta tatili ücretine karar verilmiş olması ve fazla mesai hesabında da davacı tanık beyanlarına itibar edilmesi hatalıdır.

Her ne kadar davalı işyerinde 3 vardiya halinde çalışıldığı sabitse de davalı tanık beyanlarından haftada 4-5 saat çalışanlara fazla çalışma yaptırılıp ek işler yaptırıldığı da anlaşılmaktadır. Bütün bu nedenlerle davacının hafta tatili isteğinin reddine, fazla çalışma ücretinin de haftada 5 saat üzerinden hesaplattırılarak çıkacak sonucuna göre karar verilmelidir. Hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma sebebidir.