Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/14768 K.2013/22006

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin haksız ve kötü niyetle feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, kötü niyet tazminatı ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ücretleri ile kıdem tazminatının kendisine ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı vekilinin müvekkilinin iş akdinin davalı işverence haklı bir sebebe dayanmadan tek taraflı olarak feshedildiğini beyan ettiği, yerleşik içtihatlar uyarınca iş sözleşmesinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin veya haklı nedenle feshedildiğinin ispat yükümlülüğünün davalıya ait olduğu, bu hususta davalı vekilinin davanın reddini savunduğu, tanıkların davacının beyanını doğruladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 18. maddesinde 4/a bendine tabi sigortalılara kuruma yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarında istirahat raporu alınmış olması şartıyla iş kazası veya meslek hastalığı sebebiyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için, hastalık sebebiyle geçici işgöremezliğe uğraması sebebiyle iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi ödenmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin 3. gününden başlamak üzere her gün için yatarak tedavilerde 17. maddeye göre hesaplanan kazancının yarısı, ayakta tedavilerde ise 2/3'nin geçici iş göremezlik ödeneği olarak ödeneceği,

4857 sayılı Kanunun geçici iş göremezlik ödeneği başlıklı 48. maddesi “İşçilere geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi gerektiği zamanlarda geçici iş göremezlik süresine rastlayan ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatilleri, ödeme yapılan kurum veya sandıklar tarafından geçici iş göremezlik ölçüsü üzerinden ödeneceği, hastalık nedeni ile çalışılmayan günlerde Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin aylık ücretli işçilerin ücretlerinden mahsup edileceği bildirilmiştir.

Davacının raporlu olduğu Ağustos ayına ilişkin 6 günlük dönem için SGK’nın yaptığı ödeme dışında bakiye ücret alacağından işveren sorumludur. Mahkemece SGK’nın ne kadar ödeme yaptığı araştırılarak davalının bu 6 günlük ücret yönünden olan sorumluluğu tespit edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken 6 günlük ücret alacağının tamamından davalı işverenin sorumlu olduğu kabul edilerek sonuca varılmış olması hatalı olup bozma nedenidir.