Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/14813 K.2013/21998

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kısa kararda fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından 1/3 oranında takdiri indirim yapıldığının belirtilmesi gerekçenin bir kısmında da 1/3 oranında takdiri indirim yapıldığının açıklanması ve hüküm fıkrasında da 1/3 oranında takdiri indirim yapılması karşısında gerekçeli kararın bir yerinde "% 30 takdiri indirim yapılması gerektiğinin" yazılmış olması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Haber 24 isimli TV kanalında 01.08.2006 tarihinden itibaren Basın İş Kanunu'na tabii bölüm müdürü(görsel yönetmen) olarak çalışmaya başladığını, 03.09.2009 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, sabah 08.30'da işbaşı yaptığını, saat 21.30’e kadar sürekli çalıştığını, ara dinlenmelerden faydalandırılmadığını, davalı taraftan fazla mesai ücretlerinin talep edilmesine rağmen olumlu sonuç alınamadığını ve iş akdinin feshedildiğini, dini ve milli bayramlarda canlı haber verebilmek için sürekli çalıştığını ileri sürerek yıllık izin, fazla çalışma, % 5 fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, % 5 ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 03.09.2009 tarihinde İş Kanunu'nun 24.maddesi gereğince iş akdini feshettiğini beyan ettiğini, alacak haklarında mutabık kalınarak davacının alacaklarının ödendiğini, davacının 18.12.2009 tarihinde ibraname imzalamış olduğunu, protokol kapsamında davacıya 41.000,00 TL ödeme yapıldığını, hizmet sözleşmesinin 2.maddesinde fazla mesai yapmayı, bayramlarda çalışmayı davacının kabul ettiğini, bu çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunun sözleşmede yer aldığını, hiçbir itirazı kayıt koymadan ücret bordrolarını imzalayan davacının fazla mesai ücreti talep etme hakkının bulunmadığını, davacının izin hakkını kullandığını,

bakiye kısmının protokol ile ödendiğini, haberlerin gün içinde gündem yaratacak bir gelişmenin vaki olmaması halinde aynen ve tekrarla sunulduğunu, davacının fazla mesai yaptığı iddialarının gerçek ile bağdaşmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde görsel yönetmen olarak çalıştığı, yaptığı işin fazla mesai yapmaya uygun olduğu, bunun yanında alınan tanık beyanlarında ifade edildiği üzere, davacının 09:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı, bunun ortalama 2 saat ara dinlenmelerde yemek molası düşüldüğünde, haftada 18 saat fazla mesaisinin bulunduğu, bunun 5 saatlik kısmının ücretle birlikte ödendiğinin kabulüyle birlikte davacının bakiye haftalık 13 saat fazla mesai yaptığı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde saat 21.30’a kadar çalıştığını beyan etmesine rağmen HMK’nın 26.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olarak davacının saat 22.00’ye kadar çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.