Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/16520 K.2014/81

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 24/03/2010-19/10/2010 tarihleri arasında çalıştığını, net 1.800,00 TL ücret aldığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihbar tazminatını ödediklerini, işyerinde üç vardiya çalışıldığını, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işveren yargılama öncesi davacıya 865,90 TL ihbar tazminatı ödemiştir. Bilirkişi tarafından ücretin 1800 TL net olduğunun kabulü ile yapılan hesaplamada ihbar tazminatı brüt 2540,44 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece brüt alacaktan net ödenen 865,90 TL mahsup edilerek 1674,10 TL ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Davacıya ödenen ihbar tazminatı net olarak banka hesabına yatırıldığından bu miktarın brüt miktarı bulunmadan, 2540,44 TL brüt ihbar tazminatından net olarak mahsubu hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda Mahkemece davacının haftada 6 gün 08:00-21:30 saatleri arasında günde 13,5 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme indirildiğinden haftalık çalışma süresinin 72 saat olduğu ve 45 saati aşan 27 saat fazla çalışmasının bulunduğu kabul edilerek fazla çalışma alacağına hükmedilmiştir. Aynı davalı hakkında aynı dönemde çıkarılan işçilerin açtığı ve Dairemizden geçen 2013/25723, 20674, 20679, 27717, 21972 E. numaralı dosyalardaki fazla çalışma süresi haftalık 18 saat olarak kabul edildiğinden emsal nitelikteki dosyalar doğrultusunda fazla çalışma saatinin haftalık 18 saat olarak kabulü gerekirken 27 saat üzerinden hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.