Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1912 K.2013/5183

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili yıllık izin ücretleri hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ve davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haksız feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Davalı dava dilekçesinde hafta tatili ve genel tatil alacağı olarak toplam 50,00 TL talep etmiş, bilirkişi raporu ile hafta tatili alacağının bulunmadığının, genel tatil alacağının 786,67 TL olduğunun anlaşılması üzerine ıslah dilekçesinde genel tatil ücretini 736,67 TL artırmıştır.

Davacı dava dilekçesinde toplam 50,00 TL talepte bulunduğuna göre bu iki alacağını mütesaviyen 25,00 TL genel tatil, 25,00 TL hafta tatili alacağı talep ettiği kabul edilerek mahkemece 25,00 TL hafta tatili alacağı talebinin ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinde açıkça hafta tatili ücreti talebinde bulunulmuş olmasına karşın ıslah dilekçesinde davacının hafta tatili ücretine dair talebini rakamlandırmadığı bu nedenle hafta tatili alacağı talebi bulunmadığı değerlendirmesi yapılarak karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması hatalı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden

yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.