Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1925 K.2013/10544

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işyerinde, 27/07/2008- 05.01.2010 tarihleri arasında radyasyon onkologu olarak, 10 000,00-TL. net ücret ile çalışmaya başladığını, iş akdinin işverence haksız, bildirimsiz ve kötü niyetli olarak feshedildiğini, son bir aylık ücretinin ödenmediğini, fesih tarihindeki aylık ücretinin 12.000,00 TL olduğunu, ücretine ilave olarak prim ödeneceği konusunda anlaşmaya vardıklarını, bir kısım prim alacaklarının hiç ödenmediğini, 2386 sayılı Kanun ve 3153 sayılı Kanun ve ilgili Tüzük gereğince günde en fazla 5 saat çalışması yasal bir zorunlulukken, günde 8 ila 10 saatten fazla,

resmi ve dini tatiller dahil mesai yaptığını ancak zamlı ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin ve ilaveten 1 aylık şu'a ( radyasyon ) iznini kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile bakiye ücret , prim, fazla mesai, genel tatil, yıllık ücretli izin, radyasyon izni alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işyerinde 20/08/2008-31/12/2009 tarihleri arasında 20/08/2008-20/08/2010 tarihleri arası geçerli, belirli süreli iş sözleşmesi ve aylık 4000,00 TL ücret ile çalıştığını, prim ödeneceği yönünde bir vaat ve ödemede bulunulmadığını, belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmasındaki esaslı esaslı nedenin işyerinde, davacının sahip olduğu diploma ile ruhsatlandırma işlemlerinin yapılabilmesi ve faaliyetin sürdürülebilmesi olduğunu, iş akdinin, taraflar arasındaki iş ilişkisinin devamının imkansız hale gelmesi nedeni ile işveren tarafından feshedildiğini, işyerinde kanun ve tüzüklerle belirlenen çalışma saatlerine uygun olarak faaliyet gösterildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 4857 sayılı Kanunun 25. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleşmediğinden, davacının iş akdinin işverenlikçe bildirimsiz ve haksız feshedildiği sonuç ve kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece davacının işçilik alacakları taleplerinin hesabında, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki brüt ücret kabulü açık ve denetime uygun değildir.

Yapılacak iş; denetime uygun ve hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık, ek rapor alınarak davacının brüt ücretini belirleyip işçilik alacaklarını bu ücrete göre hesaplatıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.