Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/19311 K.2013/15388

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işyeri devri nedeni ile iş sözleşmesinin devam ettiği gerekçesi ile feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, fazla mesai, milli ... ve genel tatil çalışma ücreti ile aylık ücret alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesinin 12/11/2012 tarihli ilamı ile özetle,iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız feshine rağmen feshe bağlı alacakların reddinin yerinde olmadığı, ıslaha karşı ileri sürülen zaman aşımı definin dikkate alınmamasının ve taraflar yararına hüküm altına alınan ve reddedilen miktarlar dikkate alınarak avukatlık ücretinin takdiri yerine maktu miktarlara hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme bozma ilamının gereklerini yerine getirmiş ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bozma öncesi mahkeme kararında hüküm altına alınan milli ... ve genel tatil çalışma ücreti 184,32TL olup ıslaha karşı ileri sürülen zaman aşımı defiinden etkilenmeyen bu miktarın bozma sonrası kararla tahsiline karar verilmesi gerekirken talepten ve raporda hesap edilen miktardan fazlasına yani 240,22TL'ye karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.