KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/1941 E., 2013/5518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2013
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacı işveren ile davalı işçi arasındaki iş ilişkisine dayanan alacağa ilişkin yapılan ilamsız icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddi ile davacı aleyhine takip konusu asıl alacak miktarının %40'ı oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
İtirazın iptali davalarında İcra ve İflas Kanunu'nun 67/2. maddesi çerçevesinde alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedebilmek için alacaklının takibinde haksız çıkması yanında icra takibinde de kötü niyetli olması gerekir.
İcra ve İflas Kanunu'nun 67/2. maddesindeki % 40 oranı 6352 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ile % 20 olarak değiştirilmiştir.6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 106. maddesi uyarınca, yukarıda belirtilen değişiklik, yasanın yayım tarihi olan 5 Temmuz 2012 gününden itibaren yürürlüğe girmiştir.
Somut olayda dosyanın geçirdiği safahat gözetildiğinde, mahkemece davacı alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de İİK'nun 67/2. maddesindeki düzenleme kamu düzenini ilgilendirmekte olup, yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal etkisini göstereceğinden ve tamamlanmamış tüm hukuki durumlara uygulanması gerektiğinden davacı aleyhine hükmedilen kötüniyet tazminatı mevcut yasal düzenleme karşısında fazla olup, karar bu nedenle bozulmalıdır.
Ne varki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/1941, K. 2013/5518, 3 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama