Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/21967 K.2014/1195

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işi kendisinin bıraktığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin feshini gerektirecek bir nedeninin bulunmadığı, davalının davacı işçi yönünden geçerli nedenle fesih yoluna başvurarak davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatını ödeyerek iş akdinin sona erdirmesi gerekirken bunu yapmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz talep etmesine karşın mahkemece talep aşılarak dava dilekçesinde talep edilip hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi hatalı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.