Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/26364 K.2013/23141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili davacının davalılara ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 09/02/2010 tarihli ilamı ile özetle,”.... ...tarafından 21.11.2005 tarihinde davacıya ödenen 384,36 TL. ihbar tazminatının düşülmediği, bu durumu davalıların bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde açıkça belirtilmiş olduğundan bu itirazlarının karşılanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmuştur.

./...

2013/26364-23141 S.2

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiş, ihbar tazminatı talebini reddetmiştir.

Davalıların sair temyiz itirazlarının reddi nedeni ile dava konusu edilen kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin hüküm kesinleşmiş olup bu alacaklar hakkında tekrar karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması yerinde ise de, kesinleşen bu alacakların miktarı ile faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerini de kapsayacak şekilde tespit hükmü kurulması infazda tereddütleri önlemek bakımından gerekli olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.